[Trans] Stephanie Maxim Interview

posted on 06 Jul 2009 21:53 by insakurazen in NEWS

ก่อนอื่นเลย ต้องถามว่าคุณคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงหรือยังเป็นเด็กหญิงอยู่?
- ปีนี้ก็อายุ 20 แล้วดังนั้นก็เลยรู้สึกว่าเป็นผู้หญิงเต็มตัว

ถ้างั้นก่อนหน้านี้คุณรู้สึกว่ายังเป็นเด็กอยู่?
- ไม่ค่ะ จริงๆแล้ว รู้สึกเป็นผู้หญิงมาได้ซักพักแล้ว
ตั้งแต่จบมัธยมต้นก็เริ่มทำงาน เมื่อมาอยู่เกาหลีตัวคนเดียว
ก็รู้สึกว่าต้องเข้มแข็งเพื่อให้อยู่ได้ในวงการบันเทิง
ทุกคนจะมองว่าฉันเป็นเด็กขี้เบื่อ ฉันไม่ใช่ทั้งผู้หญิงและก็เด็กหญิงเลย!

ตั้งแต่เป็นผู้ใหญ่ ..คิดว่าตัวเองเปลี่ยนไปจากตอนเป็นเด็กสาวอย่างไรบ้าง?
- ถ้าสมมุติว่าเจอผู้ชายที่ชอบ ก็จะทำตัวเหมือนเป็นเด็กสาว
แต่ถ้าเจอผู้ชายแบบ Josh Hartnett หรือว่า Ashton Kutcher หัวใจของฉันก็คงจะเต้นแรงเลย
ฉันชอบนักแสดงต่างประเทศมากๆค่ะ แล้วก็ชอบ Ben Affleck ด้วย

แล้วมีนักแสดงเกาหลีที่ชอบบ้างไหม?
- ไม่อยากจะพาดพิงถึงใครเพราะฉันเป็นคนประเภทที่ดึงดูดคน(มีเสน่ห์)
ฉันไปร้านทำผมเดียวกับคุณ Cheong Woo Seong และเมื่อเจอเขาฉันก็ไม่ได้มีอาการตกใจเลย
ฉันคิดว่าคนอื่นคงจะดีใจเล็กน้อยเมื่อเจอเขาในสถานการณ์นั้น

ถ้างั้นคุณก็ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย ?
- มันเป็นเรื่องที่ยาก ยากมากเลย เพราะว่าฉันเป็นดารา
เราไม่สามารถจะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันได้ แต่ฉันก็รู้สึกบางอย่าง

พูดถึงเรื่องส่วนตัวกันบ้าง เคยมีประสบการณ์ที่อิจฉาคนในวงบ้างไหม?
- จะเห็นได้ชัดที่สุดก็ตอนออกรายการ reality แน่นอนว่าไม่มีใครอิจฉาฉัน
แต่ถ้ามีฉันก็คงไม่รู้หรอก เพราะว่าเป็นน้องเล็กของวงที่เดบิวต์สุดท้าย จึงเชื่อฟังคำแนะนำของรุ่นพี่
และจะปิดปากเงียบเมื่อคิดถึงเรื่องเต้น(หัวเราะ)

คุณเต้นได้แข็งแรงมาก มีอาการบาดเจ็บบ้างไหม?
- ฉันเคยเจ็บหลังมาก่อน ตั้งแต่ห้าขวบก็ฝึกเต้นบัลเล่ ฮิปฮอบและ wave dance(เป็นการเต้นที่ต้องใช้สมาธิ)
มันก็เจ็บเหมือนกัน แต่ว่าเวลาเต้นก็ไม่เจ็บอีกแล้ว ก็เลยเต้นต่อ

คุณสเตฟานี่ตัวอ่อนเหมือนพวกปลาหมึกเลย! ถ้าพรุ่งนี้ตื่นเช้าขึ้นมาเป็นปลาหมึก คุณจะทำยังไงล่ะ ?
- เอ่อ... แล้วปลาหมึกมันมีสมองรึเปล่า?

แน่นอน แม้ว่าจะเล็กสุดๆ
- ฉันก็จะกระโดดลงไปในทะเล ฉันคงหายใจไม่ออก กินนํ้าทะเลก็ไม่ได้
แล้วคุณล่ะ?

ก็อาจจะอาบนํ้า แล้วถ้ามีคนมาจับคุณล่ะ จะทำยังไง?
- ปลาหมึกมี 10 ขา(หนวด)ใช่ไหม? ก็คงจะว่ายให้เร็วกว่าคนที่จะมาจับฉันสิ

เดาว่าคุณคงไม่เดือดร้อนถ้าถูกจับได้ เคยมีเหตุการณ์ที่ต้องหนีจากใครบางคนไหม?
- ฉันจะพยายามไม่วิ่งหนี ฉันจะเผชิญหน้ากับมันเสมอ คุณแม่บอกว่าการไม่หลบหนีเป็นการกระทำที่ถูกต้อง
ฉันว่าควรจะคิดก่อนที่จะทำอะไรลงไป มันคงจะน่าเบื่อหน่ายที่จะวิ่งหนีทั้งวัน ฉันจะทำอะไรก็ตามที่คิดว่าเป็นธรรมชาติที่สุด

ถ้าคิดอย่างนั้น คุณก็ควรจะทำอะไรอย่างที่ควรเสมอ
- (หัวเราะ) มันอาจจะน่ารำคาญถ้าทำอย่างนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคิดว่าบางอย่างไม่เป็นไปตามที่ต้องการ
มันจะผิดหวังมาก เพราะคุณคงไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าใคร
(แปลมาตรงนี้เริ่มงง -_____-' )

คุณเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งจริงๆ ชีวิตเป็นอย่างไรบ้างเมื่อมาเกาหลีครั้งแรก?
- ระหว่างช่วงเด็กฝึกหัด ถ้าวันไหนทำได้ดีฉันจะรีบกลับไปยังที่พัก ช่วงนั้น ที่ผนังในห้องจะแปะรูปที่เต้นบัลเล่เมื่อตอนอยู่อเมริกา ดูรูปพวกนั้นแล้วทำให้อยากจะร้องไห้ ก่อนจะได้เดบิวต์มันไม่มีอะไรที่แน่นอนกับอนาคตเลย มองรูปพวกนั้นก็เหมือนมองใครอีกคน

เคยเสียใจบ้างไหมที่ต้องหยุดเต้นบัลเล่ไป
- ไม่ค่ะ ไม่มีเลยซักครั้ง ครั้งแรกที่ตัดสินใจว่าจะเป็นนักร้อง ก็สัญญาได้เลยว่าไม่เคยเสียใจกับทางที่ตัวเองเลือก

แทนที่จะเสียใจ คุณคิดอะไรอยู่?
- บางทีฉันก็เต้นบัลเล่ตอนพวกเราไม่ได้อยู่ในทีวี แค่ได้ฝึกซ้อมบัลเล่ก็รู้สึกเหมือนมีพลัง
ถ้าพูดตามความจริงแล้ว ชีวิตของการเป็นนักบัลเล่มันช่างสั้นนัก นั่นเป้นเหตุผลว่าทำไมจึงต้องให้เริ่มฝึกตั้งแต่เด็ก
ถ้าเปรียบเทียบในวงการบันเทิง ก็เหมือนกันนักร้องที่กลายมาเป็นนักแต่งเพลง
แต่นักบัลเล่ไม่สามารถเข้าใจชีวิตได้โดยไม่เต้น แม้ว่าพวากเขาจะทำได้ไม่ดีมาก (งงอีกรอบ -_____-')

คุณจัดการยังไงกับเหล่าแอนตี้แฟน
- ฉันไม่รู้คอมพิวเตอร์ค่ะ(หัวเราะ) ฮา...

นั่นอาจจะเป็นทางที่ดีที่สุดนะ แล้วเมื่อมีเวลาว่างคุณทำอะไรล่ะ? ไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ หรือไปดื่ม?
- ฉันไม่ค่อยชอบออกไปข้างนอกเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่บ้าน ดื่มกาแฟและอ่านหนังสือพิมพ์
ตั้งแต่เล็กๆแล้วฉันชอบอยู่บ้านมากกว่า ฉันและพ่อแม่จะอยู่ในห้องนั่งเล่น ท่านจะดื่มกาแฟและฉันดื่มนํ้า
มันอาจจะแปลกแต่ว่าฉันชอบนั่งฟังเพลงคลาสสิคจะเปิดไว้เบาๆเสมอ

นั่นมันน่าสนุกดีนะ อะไรที่บ้าที่สุดที่เคยมีคนพูดกับคุณ?
- ใช้คำถามปลาหมึกนั้นได้ไหมค่ะ? (เกี่ยวกับปลาหมึกข้างบน) มันเป็นคำถามที่ค่อนข้างแปลกมากเลย
ถ้ามีคนถามว่่าสัมภาษณ์ไหนที่จำได้แม่นที่สุด ก็จะตอบว่าอันนั้นแหละ

ชอบคนแบบไหน?
- คนที่ชอบดนตรีคลาสสิกและงานวิจิตรศิลป์ มันไม่ง่ายเลยที่จะเจอคนที่ชอบอะไรเหมือนกัน
คนที่สามารถนั่งคุยและจิบกาแฟไปด้วย แต่ฉันไม่ชอบคุยเรื่องชีวิตส่วนตัว ไม่อยากอยู่ท่ามกลางใครซักคนที่เอาแต่พูดเรื่องของตัวเอง และก็ไม่ชอบเวลามีใครมาถามเกี่ยวกับชีวิตของสมาชิกในวงด้วย

ไม่ใช่ว่าผู้หญิงเขาคุยกันเพื่อคลายเครียดเหรอ?
- รู้สึกว่ามันจะติดเป็นนิสัยไปแล้วล่ะ ตอนฝึกบัลเล่ที่อเมริกา ฉันชอบอยู่บ้านคนเดียวมากกว่า
เพราะ เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันได้คุยกับคนอื่นแล้ว มันไม่เคยจะหยุดได้เลย ถึงตอนนี้ก็ยังเปลี่ยนไม่ได้ ชอบที่จะเป็นดาราลึกลับน่ะ(หัวเราะ)

แล้วจัดการกับเรื่องการเงินยังไง?
- ตอนอยู่อเมริกา พ่อแม่ไม่เคยให้เงินค่าขนมเลย ดังนั้นก็เลยต้องจัดการเอง
เมื่อไม่นานมานี้ก็เริ่มเล่นหุ้น

หุ้นเป็นการลงทุนในระยะยาว มีอย่างอื่นอีกไหม?
- ยังค่ะ หลังจากลงทุนซักพักมันควรจะดีขึ้นนะ อีกสองเดือนควรจะช่วยให้พัฒนาขึ้น
ฉันยังซื้อไม่ได้มากนักในหุ้นเล็กๆ แต่ก็อาจจะลองดูอีกทีในเดือนตุลาคม (งงๆนะว่าไหม?)

การจัดการเงินด้วยตัวเอง สามารถจะซื้ออะไรก็ได้ที่คุณต้องการ
แล้วอะไรที่แพงที่สุดที่เคยซื้อมา?
- เตียงนอน

ทำไมล่ะ?
- เพราะว่าหลังไม่ค่อยดี มันจึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ดังนั้นเมื่อมาเกาหลีก็เลยซื้อเตียงใหญ่ๆ

คุณซื้อเพราะเป็นเหตุผลทางวิทยาศาสตร์?
- ใช่ค่ะ นั่นแหละเหตุผล! (หัวเราะ)

คำถามสุดท้าย ใครคือต้นแบบของคุณ?
- บียอนเซ่ มันเป็นความฝันของฉันที่จะได้เป็นบียอนเซ่ของเกาหลี
ตอนแรกฉันคิดว่าบียอนเซ่ร้องเพลงไม่ได้ แต่นั่นมันผิดค่ะ เขาเป็นนักร้องที่มีพลังจริงๆ!
แล้วก็เป็นนักเต้นที่ดีด้วย เซ็กซี่และน่ารักอย่างลงตัว ฉันอยากให้คนพูดว่า
"สเตฟานี่จะแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมเสมอไม่ว่าที่ไหน" และทำให้พวกเขาอยากกลายมาเป็นนักร้อง!

- แล้วคุณล่ะเริ่มทำตามความฝันหรือยัง ?